Dat wordt er altijd tegen me gezegd.
Maar kan ik dat wel?
En hoe doe ik dat?
Helemaal alleen zonder niemand.
Niemand die steunt.
Niemand die het zal begrijpen.
Soms hoop ik maar dat mijn leven een film is.
Altijd met en happy ending.
Bij mij is het net het tegenovergestelde.
Altijd een happy hell.
Mensen die weten niet dat alles wat je doet iemand diep kan raken.
Zelfs vriendinnen.
Ik ben het toch altijd gewent om alleen te leven.
En als ik zei I need you werd ik toch alleen maar uitgelachen.
Een grap.
Dat vinden ze.
Mijn hele leven een grap.
Zelfs je beste vriendinnen zijn niet te vertrouwen.
De ene dag staan ze ineens voor je klaar.
De volgende dag ben je invincible.
Who will make me happy if i'm again down?
Greetz Till i'm gone.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten